Η ακόλουθη σελίδα (106) από την εναρκτήρια διατριβή με το θέμα

ΟΙ ΈΡΕΥΝΈΣ ΓΙΑ ΤΙΣ

ΑΝΤΙΔΡΆΣΕΙΣ ΑΠΌ ΤΟ ΔΕΫΔΡΟ-ΑΣΚΟΡΒΙΚΌ ΟΞΎ ΚΑΙ ΔΙΚΕΤΟΓΟΥΛΟΝΙΚΌ ΟΞΎ

ΜΕ ΤΗ ΒΟΉΘΕΙΑ ΤΗΝ ΥΠΈΡΥΘΡΗ ΦΑΣΜΑΤΟΣΚΟΠΊΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΧΘΕΊ ΑΠΌ ΤΟΝ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΉ (Γερμανικά)

παρουσιασμένος από το Detlef Pagel (γεννημένος στα Hermannstein, Kreis Wetzlar, Γερμανία)

Giessen 1992

έγινε δακτυλογραφημένη και μεταφρασμένη από το συντάκτη και έγινε τεθειμένη στο world wide web (παγκοσμίως καθαρός) με τη φιλική έγκριση το συντάκτη ©2010.
Θέλετε να διαβάτετε περισσότερος στην διδακτορική;
106

5 Περίληψη

Σε αυτή διδακτορική εξετάζονταν η οξείδωση και η αναγωγή του οξειδοαναγωγής σύστηματος απο το ασκορβικό οξύ / δεϋδρο-ασκορβικό οξύ και η υδρολυτική σαπωνοποίηση του δεϋδρο-ασκορβικό οξέος (DHA, ΔΫΑ) για δικετο-γουλονικό οξύ (DKG, ΔΚΓ). Με τη βοήθεια των εξακριβωμένων παραμέτρων ζωνών, των τυποποιημένων φασμάτων και φασμάτων βαθμολόγησης από τις υπέρυθρες μετρήσεις στις ουσίες, που περιέχουν το σύνδεσης ομάδες H–O και C=O, η μεθοδολογία για να παρατηρήσει τις αντιδράσεις με την υπέρυθρη φασματοσκοπία καθώς επίσης και η ερμηνεία δοκίμασε μια ουσιαστική υποστήριξη.

Σε αυτή  σινάφια τα προβλήματα του κέτονο-ένολο-ταυτομέρεια μελετήθηκαν στο ακετυλ-ακετόνη και στα (iso-)ασκορβικά οξέα. Εμφανίστηκε περαιτέρω, το οποίο οι τετραγωνικές τιμές ρίζας του ακέραιου συντελεστή εξάλειψης του κανονικού τρόπου δόνησης O=C τάσης, οι οποίες είναι ανάλογες προς τις αλλαγές στιγμής διπόλων, που ποικίλλονται ανάλογα από την αίτηση των γειτονικών ομάδων σύνδεσης. Το φαινόμενο του ενυδάτωσης των κετονικών ομάδων θα μπορούσε να ακολουθηθεί με την υπέρυθρη φασματοσκοπία σε ένα εύκολο μόριο (βουτανάλ). Με τα δεϋδρο-ασκορβικά οξέα στη λύση η ερμηνεία είναι ακόμα διφορούμενα λόγω διάφορων αμοιβαία αποτελεσμάτων της επιρροής. Εντούτοις, οι σαφείς διαφορές προέκυψαν στον τομέα της δόνησης της H–O και της O=C τάσης μεταξύ του κρυστάλλινου bis-DHA και του ενυδατωμένου DHA μορφή. Σαφώς επέτυχα το δευτερίωση των ομάδων HO στην bis-DHA. Για τη διαδικασία της σαπουνοποίησης του DHA, καθορίστηκε λειτουργικές συγγένειες της θερμοκρασίας και της όξινης δύναμης pH με μια ενέργεια της ενεργοποίησης από 79.3 kJ/mol. Με τη βοήθεια της (ηλεκτρονικής) επεξεργασίας δεδομένων (ΕΔ), μέχρι τρία υπέρυθρα τυποποιημένα φάσματα, δηλαδή του DHA, DKG, και ένα άλλα (ρεδουκτόνη- /) ένιο-διόλη-παρόμοια ουσία, θα μπορούσε χωρισμένα από τις D2O λύσεις. Η τιµή pKa (pKοξ) του προϊόντος της παραγωγής σαπουνιών (DKG), που ερευνήθηκε από την pH-τιτλοδότηση και από την υπέρυθρη φασματοσκοπία, αντιστοιχεί στις γνωστές τιμές pKa των oxoκαρβονικών οξέων. Η ανάπτυξη του CO2 σε φάσματα των σβόλων μπορεί να οδηγηθεί πίσω την DKG που αποκαρβοξυλιώνεται. Εντούτοις το DKG είναι ακόμα αρκετά σταθερό στις υψηλές συγκεντρώσεις στη λύση σε 37°C. Εξερχόμενος από τα μητρικό διάλυματα του DKG, οι αντιδράσεις αποσύνθεσης του DKG εξετάστηκαν ποιοτικά επίσης στην ουδέτερη και στην αλκαλική σειρά pH, εκτός από με την υπέρυθρη φασματοσκοπία, ακόμα με τη φασματική φωτομετρία (φασματοφωτομετρία), με τη φασματοσκοπία φθορισμού και επίσης με τη Φασματοσκοπία Ηλεκτρονικού Παραμαγνητικού Συντονισμού (EPR, ESR, ΗΠΣ). Από DHA καθώς επίσης και από DKG ανέπτυξε μια ροδοκόκκινος-κόκκινη ουσία στην υψηλή αξία pH. Ήταν ασταθές ενάντια στην εναέρια επιρροή και μπορεί να παρουσιαστεί στη σύνδεση των διαδικασιών με ρίζες. Βρέθηκε ένα σήμα ESR που δείχνει τη ρίζες R–O.

Είναι προβληματικό που η αναγωγή και οξείδωση επηρεάζονται από τις αστάθειες του DHA και του DKG. Επομένως οι ίδιες-γραμμομοριακό συγκεντρώσεις του NADH (ανηγμένο δινουκλεοτίδιο νικοτιναμιδίου-αδενίνης) μειώνουν μόνο ημιτελώς το DHA στο φυσιολογικό τομέα του pH λόγω της πρόσθετης σαπουνοποίησης του DHA. Ο ίδιος μετρά με την αναγωγή από τις ουσίες που περιέχει την ομάδα H–S. Για αυτή, βρέθηκε μια φαινομενική διαταγή αντίδρασης παρόμοιος με την σαπωνοποίηση του DHA. Εντούτοις, έναν ενδιάμεσο στάδιο αποδεικνύεται από την υπέρυθρη φασματοσκοπία με τις αντιδράσεις από τις ομάδες H–S που ακολουθεί την πραγματική αντίδραση τις αναγωγή του DHA. Βρέθηκε υπέρυθρες φασματοσκοπικές διαφορές στις αντιδράσεις οξείδωσης μεταξύ των παραγώγων που είναι ανίκανοι ή ικανοί για να διαμορφώσουν ένα δαχτυλίδι C(6)–O–C(3).